انواع نقش های پرستاری :

1) نقش مستقل و پاسخگو :

استقلال یک عنصر اساسی از پرستاری حرفه ای است . آن دسته از مداخلات پرستاری غیر وابسته هستند که شما می توانید آن ها را بدون دستور پزشک آغاز کنید . به طور مثال : اجرای سرفه ، تنفس عمیق جهت بیماران پس از انجام عمل جراحی مشارکت فعالانه شما با سایر مشاغل پزشکی نیز سبب پیش برد بهترین برنامه درمانی جهت بیمار می گردد ، برای مثال هنگامیکه بیماری دارای یک زخم پیچیده است که بسیار سخت درمان می یابد شما با یک متخصص مراقبت از زخم مشورت می کنید .

با افزایش استقلال پرستاران ، مسئولیت پذیری و پاسخگویی بیشتر خواهد شد . پاسخ گویی یعنی اینکه شما بصورت حرفه ای و قانونی مسئول کیفیت مراقبت های پرستاری که انجام می دهید هستید . شما نیاز دارید به روز باشید و در پرستاری و علوم مخصوص و مهارت های اصولی شایستگی شغلی کسب کنید .

2) نقش مراقبت دهنده :

بعنوان یک مراقبت کننده شما به مددجویان جهت بازیافتن سلامتی و دستیابی به بیشترین عملکرد در درمان کمک   می کنید . لازم است که شما تمام جنبه های نیازهای بهداشتی بیمار را اعم از نیاز جسمی ، عاطفی – احساسی – معنوی و رفاه اجتماعی در نظر بگیرد شما در نقش یک مراقبت کننده به مددجو و خانواده اش جهت دستیابی به اهداف با کمترین وقت و انرژی کمک می کنید .

3) نقش حمایت کننده :

در نقش یک حامی شما از لحاظ انسانی و حقوقی از مددجو حمایت می کنید و از مددجویان جهت اثبات حقوقشان حمایت می کنید . بطور مثال : در مورد پذیرش و عدم پذیرش مداخلات درمانی به بیمار اطلاعات می دهید . در دفاع از بیمار شما لازم است از دین و فرهنگ بیمار مطلع باشید . (1)

4) نقش آموزش دهنده :

آموزش یک روش برنامه ریزی شده یا گروهی از روش های مورد استفاده برای کمک به یادگیری برخی افراد است . یادگیری فرایندی است که توسط آن فرد دانشی را کسب نموده یا آن را افزایش می دهد یا بصورت تغییرات رفتاری با یک روش قابل اندازه گیری در نتیجه کسب یک تجربه حاصل می شود . بیمار ممکن است خودش درصدد کسب اطلاعاتی برآید و یا احتمالا پرستار بعد از بررسی و تشخیص یک نیاز یادگیری ، آموزش را شروع نماید در بیشتر موارد آموزش بیمار روی سه جنبه تمرکز می یابد :

. آمادگی برای دریافت مراقبت

. آمادگی قبل از ترخیص از یک مرکز مراقبتی بهداشتی

. ثبت فعالیت آموزشی بیمار

آموزش موثر به بیمار همانند سایر مداخلات ، به مهارت های تجزیه و تحلیلی و حل مساله نیاز دارد . برای به حداکثر رساندن تاثیر آموزش به بیمار واژه TEACH را به خاطر بسپارید .

T : مناسب و موافق بودن با بیمار

E : نشر اطلاعات بیمار

A : در هر لحظه اقدام

C : اغلب شفاف بودن

H : تعلق داشتن بیمار به عنوان یک شریک در فرایند آموزش

فرایند آموزش به بیمار شبیه فرایند پرستاری از چندین مرحله تشکیل شده است که برای ارائه آموزش و اندازه گیری یادگیری ضروری هستند . اغلب این فرایند بدلیل محدودیت زمان یا منابع مختصر می شود اما اصول اصلی آن در هر زمانی که آموزش – یادگیری رخ دهد به کار می رود .

پرستار برای آنکه یک معلم موفق باشد ، باید مهارت های ارتباطی عالی داشته و نسبت به کلیه عواملی که روی توانایی بیمار برای یادگیری موثر است حساس باشد .

عوامل موثر بر یادگیری بیمار :

پرستار می تواند با در نظر گرفتن سن و سطح تکامل بیمار ، فرهنگ ، شبکه های حمایتی خانواده و منابع مالی ، نقص های زبان و سطح سواد برنامه آموزشی را فردی نموده و یادگیری را به حداکثر برساند . این نکته از هدف پرستار که کمک به بیمار جهت رفع نیازهای مراقبت بهداشتی خودش می باشد حمایت خواهد نمود (3)

5) نقش رابط :

ارتباط  مرکز رابطه ی پرستار و بیمار است . رابطه بیمار با پرستار کمک می کند که شما مددجوی خود را بشناسید و کمک می کند نقاط قوت ، ضعف و نیازها و ترس های مددجو را بفهمید . ارتباط اساس تمام نقش ها و عملکردهای پرستاری است . بدون ارتباط شفاف ، دستیابی به آسایش و حمایت روحی و مراقبت های موثر در بیمار غیر ممکن است .(1)

روش های برقراری ارتباط موثر :

توانایی پرستار در برقراری ارتباط موثر در یک بخش حیاتی از آموزش به بیمار است . نکات کلیدی ارتباط موثر با آموزش به بیمار شامل موارد زیر می باشد .

. خالصانه و صادقانه بودن ، نشان دادن علاقه

.اجتناب از ارائه خیلی زیاد جزئیات

. از بیمار پرسید که آیا سوالی دارد

. برای بیمار یک "رهبر دلگرم کننده" باشید . از سخنرانی اجتناب کنید

. از واژه های ساده استفاده کنید

. آهنگ صدای خود را تغییر دهید

. محتوی را واضح و روشن بیان کنید

. در هنگام صحبت کردن بیمار به او گوش دهید و صحبت وی را قطع نکنید (3)

6) پرستار بعنوان مشاور :

 مشاوره فرایندی بین فردی است که در تصمیم گیری جهت ارتقاء بهبودی و رفاه کلی به بیمار کمک می کند . اکثرا اعضاء خانواده و یا افراد نزدیک خانواده در جلسات مشاوره دخالت داده می شوند . هر شرکت کننده ای باید در این موقعیت ها و محیط ها احساس راحتی نماید . مشاوره همانند آموزش بصورت رسمی یا غیر رسمی می باشد .

مهارت های بین فردی ، مهربانی ، دوستی ، صداقت و همدلی برای مشاوره ی موفقیت آمیز الزامی است . یک مشاور موثر باید یک فرد مراقبت کننده باشد . مراقبت بر اساس یک فلسفه انسان گرایانه انجام می گیرد که پایه عمل پرستاری است . یک روش انسانی برای مشاوره که ریشه در مراقبت حرفه ای دارد به بیمار جهت تلاش به سوی بالاترین حد سلامت بالقوه کمک می نماید . مراقبت نمودن در کلیه نقش های پرستاری مهم است لکن در نقش مشاوره ای اساسی می باشد . برخی از پرستاران بهداشت روان ، متخصص در مشاوره هستند و این شکل از مشاوره دارای یک نقش حرفه ای مهم می باشد . مشاوره یک بخش اساسی از کلیه اعمال پرستاران است . این مشاوره شامل گوش دادن دقیق به سوالات ، نگرانیها ، درخواست ها و شکایات بیمار یا افراد خانواده و بنابراین پاسخ دادن با یک روش موثر و سهل می باشد .(3)

در ادامه بحث به نقشه رهبری پرستار خواهیم پرداخت که اتفاقا بسیار جای بحث آن بصورت علمی خالی است .

منتظر نظرات سازنده شما هستم .